آشنايي با شيوه رديف نوازي

آنگاه كه نغمه ها وآهنگ ها (گوشه ها) به ترتيبي متناسب بامنطق هنري وذوق زيبايي شناسانه فرهنگ اين سرزمين به همراه هماهنگي نسبت هاي فواصل ،گردش نغمات ،وزن وتزيين هاي ويژه اين موسيقي به اجرا درآيند، موسيقي را رديف مي ناميم.

اجراي موسيقي رديف

هراستادموسيقي ازتنوع گوشه ها،باسليقه وتفكّرواحساس خوداجراي جديدي ازاين مجموعه بوجودمي آورد.

زمان اجراوياشنيدن اين موسيقي

هرچندبراي شنيدن واجراهنگامي رانمي توان تعيين كرد.هردستگاه وآوازرامي توان درتمام اوقات روزوشب،درفصلهاي مختلف سال شنيدويا اجراكرد.امّاچنين به نظرمي رسد كه شنيدن هردستگاه بازمان،مكان وحال شنونده ويانوازنده تناسبي دارد.

همچنان كه:

 ‌‌‌‹‹ شور ››آغاز شب است وآوازهاي آن ادامه راه واين آغاز هستي يا آفرينش است ،تلاش است ، جستجو است و طلب .

‹‹ سه گاه ›› سپيده دم است ، پايان شب وآغاز روشنايي يا آغاز زندگي انسان ، آن هم عشق است .

‹‹ چهار گاه ›› برآمدن آفتاب ، سرآغاز زندگي ، تابش نور ،  ديدن و شناختن ، معرفت است .

‹‹ ماهور›› آغاز روز ، آغاز زندگي ، شور و جواني ، غرور و توانگري ، بي نيازي ، استغناء است .

‹‹ همايون ›› ادامه روز ، تداوم زندگي ، اتّحاد عشق و عاشق و معشوق ، توحيد است .

‹‹ راست پنجگاه ›› پايان روز است ، فرو شدن خورشيد ، برآمدن ماه وخزان زندگي ، سرگشتگي و حيرت است .

‹‹ نوا ›› سرانجام نيايش زندگي و انسان است ، سرانجام آهنگ روشنايي روز كه به تاريكي ونيستي مي رسد ، فقر و فنا است ، نويد شبي تازه را مي دهد كه سر انجام تولّدي است تازه و آن ‹‹ شور ›› است .     

منبع: كتاب هفت دستگاه موسيقي ايران استادمجيدكياني 

آشنايي با شيوه رديف نوازي

آنگاه كه نغمه ها وآهنگ ها (گوشه ها) به ترتيبي متناسب بامنطق هنري وذوق زيبايي شناسانه فرهنگ اين سرزمين به همراه هماهنگي نسبت هاي فواصل ،گردش نغمات ،وزن وتزيين هاي ويژه اين موسيقي به اجرا درآيند، موسيقي را رديف مي ناميم.

اجراي موسيقي رديف

هراستادموسيقي ازتنوع گوشه ها،باسليقه وتفكّرواحساس خوداجراي جديدي ازاين مجموعه بوجودمي آورد.

زمان اجراوياشنيدن اين موسيقي

هرچندبراي شنيدن واجراهنگامي رانمي توان تعيين كرد.هردستگاه وآوازرامي توان درتمام اوقات روزوشب،درفصلهاي مختلف سال شنيدويا اجراكرد.امّاچنين به نظرمي رسد كه شنيدن هردستگاه بازمان،مكان وحال شنونده ويانوازنده تناسبي دارد.

همچنان كه:

 ‌‌‌‹‹ شور ››آغاز شب است وآوازهاي آن ادامه راه واين آغاز هستي يا آفرينش است ،تلاش است ، جستجو است و طلب .

‹‹ سه گاه ›› سپيده دم است ، پايان شب وآغاز روشنايي يا آغاز زندگي انسان ، آن هم عشق است .

‹‹ چهار گاه ›› برآمدن آفتاب ، سرآغاز زندگي ، تابش نور ،  ديدن و شناختن ، معرفت است .

‹‹ ماهور›› آغاز روز ، آغاز زندگي ، شور و جواني ، غرور و توانگري ، بي نيازي ، استغناء است .

‹‹ همايون ›› ادامه روز ، تداوم زندگي ، اتّحاد عشق و عاشق و معشوق ، توحيد است .

‹‹ راست پنجگاه ›› پايان روز است ، فرو شدن خورشيد ، برآمدن ماه وخزان زندگي ، سرگشتگي و حيرت است .

‹‹ نوا ›› سرانجام نيايش زندگي و انسان است ، سرانجام آهنگ روشنايي روز كه به تاريكي ونيستي مي رسد ، فقر و فنا است ، نويد شبي تازه را مي دهد كه سر انجام تولّدي است تازه و آن ‹‹ شور ›› است .     

منبع: كتاب هفت دستگاه موسيقي ايران استادمجيدكياني